Japonika Logo
Türk Japon Gönüllüleri Logo

Japonya Forum » Japonya'da Yaşam

  1. User has not uploaded an avatar


    valla ben tokyoda deilim 2 3 kere gittim bilsem yazarim :D :D:D:D

    12 yıl önce Ozel Mesaj Gondermek icin Uye olun #
  2. User has not uploaded an avatar


    tokyo merkezde yasayacaksan minimum bir hayata maksimumlarda ulasmaya ve dakik olmaya hazir ol. :) japonlar inanilmaz misafirperverler bizden bile cok yani basin kolay kolay sIKIsmaz tek sorun ingilizceleri kolay anlasilmiyor :) Bir de en onemlisi nakit kulturu japonlar ceplerinde hep nakit parayla geziyor kredi karti bizdeki gibi yaygin degil bankalar hergun saat 3de kapaniyor.

    12 yıl önce Ozel Mesaj Gondermek icin Uye olun #
  3. Bu yazi Osaka hakkindadir ama Tokyo’yu da anlatiyor. Ilginc bir yazi oldugu icin bura koydum.
    Bence Turkler Osakaliya daha yakin.Ben daha once Osaka’ya hic gitmedim.Umarim bir gun giderim.


    Absolutely everything Tokyo is not

    By David Pilling

    One of the first things to know about Osaka is that people stand on the right of escalators and stride up on the left. This distinguishes the rough-and-ready western city from Tokyo, the eastern capital, where people do precisely the reverse. In Japan, where conventions carry the weight of law, it is an act of rebellion, even a declaration of independence. Whenever I pull into Shin-Osaka station, two hours and thirty-six high-speed minutes from Tokyo, I never fail to picture an escalator, somewhere on the border of eastern and western Japan, where the rules are in dispute and mayhem has broken out.
    Osaka, by day Japan’s second-biggest city, is everything Tokyo is not. I love Tokyo. But I love Osaka precisely because it is not Tokyo – and decidedly so. It is brash and unkempt where Tokyo is refined and prissy. Its cuisine is hot, spicy and fried, not raw, delicate and thigh-thinningly-healthy. Its people are charming and pushy and always ready with a scowl or the brashest of smiles. In Tokyo, you can be bludgeoned to death by politeness.

    Even Osaka’s dialect is distinct. Osaka-ben, as it is known, has a rough hew beloved of comedians and off-colour storytellers.
    In several aspects, Osaka outdoes Tokyo. One is in the pure, majestic ugliness of its cityscape. The city is a melting pot of concrete and a swirl of overhead flyovers that loop improbably, like fat udon noodles, past high-rises and giant billboards, some nearly as tall as the buildings on whose rooftops they are erected. Osakans prepared to acknowledge that Tokyo has any merits at all, often speak admiringly of the “green city?, roughly akin to someone in Death Valley envying the precipitation of the Gobi Desert.
    Parts of Osaka are arranged as if someone had taken a normal city and squished it together. In one street there is a giant, garishly painted Ferris wheel, wedged improbably between tall buildings as though the London Eye were somehow to have been set spinning on the side of the Lloyd’s Building. A well-known display above a restaurant features a 20ft mechanical crab. Osaka is big, brash and rarely subtle.
    Tokyo is a hidden city. Its restaurants, clubs, lounges, bars, live-houses, theatres and other diverse places of amusement are secret, tucked away behind uninviting doors. In Osaka, everything is in the open, like Tokyo with its guts spilt out on the pavement.
    Osaka has been working on its character for a while. It was already an important city in the 7th century, and the centre of Japanese commerce for hundreds of years when nearby Nara and Kyoto were the capital. Today, it is the centre of Kinki, a region whose output outstrips that of both Canada and India.
    Goods historically passed through Osaka before being redistributed to the rest of Japan, a medieval hub-and-spoke system that provided the merchant city with abundant tax revenue. Always innovative, the city invented futures trading, conducted in the Dojima Rice Market from 1730, long before derivatives and the rebundling of dud mortgages became fashionable. According to Osaka’s Entrepreneurial Museum, Osaka invented suburbs, khaki, cinemas, electric washing machines, insurance and, most important, pot noodles.
    On a recent visit to Osaka, I stood in the famous Dotonbori street, a little way down from the Shochiku-za kabuki theatre. From the country that brought you the silence of Zen, Dotonbori is a living monument to cacophony. Several layers of sounds competed for available airwaves: the high-pitched warble of the latest J-Pop anthems; a distorted entreaty, relayed by megaphone, to partake of an unmissable discount on panty-hose; competing storefront jingles advertising cakes, CDs, and takoyaki fried octopus balls; and, wafting from Shochiku-za, the accelerating clatter of wooden blocks that is the trademark sound of kabuki.
    Many people were gathering near Glico Man, a building-high neon figure of an athlete that has been the symbol of Glico candy since the 1920s and is now an Osaka landmark. The nearby Ebisubashi bridge was under reconstruction following a recent drowning when several thousand people jumped into the canal’s black waters to celebrate a victory by the Hanshin Tigers, Osaka’s beloved baseball team.
    That victory notwithstanding, the Tigers have suffered the so-called “Curse of the Colonel? since 1985 when rapturous fans flung a statue from a nearby Kentucky Fried Chicken outlet into the canal’s depths. It is a tribute to their murkiness that, despite frequent dredging, the Colonel has never been found.
    Before I took the train back to Tokyo, I stopped at a ramen shop, an open-air stand with a few tiny tables set on raised tatami mats. I bought a ticket for pork ramen from a vending machine for 650 yen and handed it to one of the assistants who ladled thick stock into a plastic bowl. After helping myself to drinking water and kimchi pickled cabbage – Osaka has a strong Korean influence – I removed my shoes and kneeled on the tatami by one of the low tables to eat. Presently, someone from a neighbouring table offered me a can of beer, an act of spontaneous generosity with which Osaka spills over.
    But my truly Osakan moment came shortly after when a little mouse appeared and began to scurry up and down the gully between the tatami platform and the kitchen counter. I have never seen a mouse in a Tokyo restaurant and can only imagine the panic that such a rodent visitation would set off.
    Here, people looked on quizzically as they might at a cute dog. Then they proceeded with the important business of eating. Since my ramen broth was brimming with flavour, I did the same. When I left, I checked my shoes, just in case, but the mouse had gone.
    David Pilling is the FT’s Tokyo bureau chief

    12 yıl önce Ozel Mesaj Gondermek icin Uye olun #
  4. User has not uploaded an avatar


    Merhaba greentea,bende benim Tokyo'mu:) yazmak istedim.
    Yaklasik 1.5 yil Saitama'da yasadim ama Tokyo'da yasadim diyorum cunku okulum,isim kisacasi tum gunum Tokyo'da gibiydi. Tokyo cok canli,kipir kipir bir sehir.Hele gece hayati cok hareketli.Eger fotografciysan cok ilginc kareler yakalayabilirsin Tokyo'da.Heryerde bir ilginclik cikar karsina.Sehir ozellikle Yeni yilda ,Christmas suslemeleri ile adeta yeni bi elbise giyiyor.Isikli suslemeler,renkler,yilbasi agaclari,Noel babalar,geyikler,
    ve neredeyse tum dukkanlarda ve caddelerde calan Noel sarkilari ki"Jingle Bells"favorimdir:).Bu ortam insani inanilmaz bir cosku havasina sokar. Tokyo'da ozellikle cuma geceleri cok renklidir.Gunduzleri adete birer robot kadar donuk ve soguk olan sarariimanlar(takim elbiseli memurlar)
    cuma geceleri Izakayalardan(japon birahaneleri)donerken,alkolunde etkisiyle cok samimi ve eller havaya bi durum icine girerler.Sabahin erken saatlerinde trenlerde ohayo ve konnichiwa disinda kelime duyulmazken,cuma geceleri
    trenler adeta bir cumbus havasinda oluyor.Kravatlar cikartilmis,gomleklerin yakalari gevsetilmis,yanaklar pembe pembe, konusan,gulusen,muhabbet eden sarariimanlari izlemek
    buyuk bi zevk. Tabi gecenin ilerleyen saatlerinde trene yetisemimis ve orada burada sizmis insanlarda oluyor malesef.Tokyo'nun bir baska ve cok hosuma giden yani ise,
    super uluslararasi bi merkez olmasi.Yolda,trende Japonlarin disinda her milletten insana rastlamak mumkun.Ayrica hangi milletten olursan ol,Japonya'da gaijinler arasinda inanilmaz sempatik ve anlasilmasi guc bi elektriklenme hakim.Yani hic tanimadigin bir yabanci sana hafifce basini egip selam verebilir veya cok guzel sarisin bi Kuzey Avrupali hatundan bir gulucuk alabilirsin:)Bunun sebebi bunca cekik gozlu Asyalinin arasinda gaijin olarak hepimizin BiR ve AYNI oldugu hissinin bilinc altimiza yerlesmis olmasi olabilir:)
    Tipki "japon deilim,oyleyse gaijinim.Hepimiz gaijiniz,yani tum gaijinler kardestir"gibilerinden bi muhabbet:)(biraz sacma oldu ama sen anladin demek istedigimi:))
    Boyle iste,Tokyo yazmakla anlatilmaz,ancak YASANIR!:)
    Bi ara yine devam ederiz insallah.
    Hoscakal,hersey gonlunce olsun,Basarilar .

    12 yıl önce Ozel Mesaj Gondermek icin Uye olun #
  5. User has not uploaded an avatar


    Capon balığı.Okurken yazdıklarını sevimli sevimli gülümsedim ekrana doğru.Senin Tokyonu çok beğendim.Hele Gaijin birliğini daha bi çok sevdim! =D
    Fotoğraf çekmeyi çok severim evet.
    Sadece şuan için Tokyo da olabilmeyi çok isterdim...

    Selamlar,sevgiler ve başarılar sana İstanbulda ki bu kızdan.En kocamanından hemde!=)

    12 yıl önce Ozel Mesaj Gondermek icin Uye olun #
  6. User has not uploaded an avatar


    selam greentea 3 aydir japonyada yasiyorum 21 eylulde buraya geldim ben tokyonun biraz disinda oturuyorum 20 dakikaka gibi,benden sana bi tavsiye eger burda yasamayi dusunuyosan kesinlikle japoncani iyi duruma getir cunku burda ingilizce konusursan yuzde 88 lik bir kitle senin yuzune aval aval bakicaktir bunu unutma..ve benim gibi gelmeden once japonya hakkinda herseyi ogren ben burda evlendim 2 yillik kiz arkadasim vardi istanbulda cengelkoyde yasiyordum onunla tanistiktan sonra butun hayatim japonya ve japonya hakkinda bilgi toplamaya donustu herseyi ogrendim ozellikle minikjaponya isimli web site bana cok yardimci oldu...benden sana bi tavsiye insanlarin anlatmasiyla olmaz gelip kendin gormen lazim hic kimse sana pembe tablo cizmesin herkes trenlerden bahsetmis insanlardan ve yasam zorlugundan bahseden yok bi kere en basta sen burda yabanci olucaksin turk italyan amerikali alman fransiz farketmez eger gozlerin cekik degilse kesinlikle onlar gibi olamiyacaksin zaten insallah birgun buraya gelirsen anlarsin...en basta ben kesinlikle japonlarin yabanci insanlari sevdigine inanmiyorum ben sana soyliyim japonlar turkleri cok sever yalanlarina kesinlikle inanma daha anlaticak cok seyim var ben tokyoda yasiyorum eger benden bilgi almak istersen sana messenger adresimi veriyim orda konusuruz senin icin daha iyi olur heeee bide unutmadan ekliyim kimse burda ezildigimi buzuldugumu sanmasin cunku japonyada amerikadada yada dunyanin hic bir yerinde beni kimse ezemez durumum gayet iyi rahatim yerimde burda araba motor dahil herseyim var benimde kariminda durumu iyi ve japonlardanda nefret etmiyorum tabikide seviyorum ama bunlar gercekler cok kucuk anlattim genis capli bilgi istiyosan ben sana bilgi verecegim...vee burayi gozunde cok buyutme geldiginde anlayacaksin beyaz peynir raki bulamadiginda gorecegim seni 1 tane domatese 4 ytl vermek yada bir elmanin ustunde 6 ytl etiket gormek seni nasil soka sokucak merak ediyorum yada 3 tane ince pirasa 5 ytl ye gorunce noluyo diyeceksin ozellikle ilk zamanlarda butun fiyatlari turkiyeyle kiyaslicaksin buda senin biraz canini sikibilir..en iyisi gel kendin ben 25 yasimdayim adim bahadir burda buyuk bir italyan restorantinda asciyim simdilik sana sevgiler saygilar senin yazini bekliyorum gorusuruz

    12 yıl önce Ozel Mesaj Gondermek icin Uye olun #
  7. User has not uploaded an avatar


    Sevgili Bahadır,
    Ben sadece insanların gözündeki Tokyoyu merak ettim hepsi bu.Bir şehri yaşam yeri yapanda orayı yaşanılır kılanda yalnızca insandır.O yüzden insandan ve onun gördüklerinden yola çıkmak istedim.Yoksa amacım insanların yorumlarına göre bir şehri tanımak ve orada yaşamaya karar vermek değil. =)Temel şeyleri bende biliyorum yoksa canım.Hatta temelin biraz üzerinde bile denilebilir suan. =)

    Kendi gözümle görmeden (eğer orada doğmak ya da başka mecburiyetler gibi seçim hakkının olmadığı durumlar söz konusu değilse) başkalarının yorumlarıyla yaşam yerimi seçmek gibi ciddi bir karar almam.

    Benim merakım temel şeyler dışında ki ayrıntıları insanlar ne kadar gözlemliyebiliyorlar ve bunu nasıl aktarabiliyolardı.Gariplikler,ilginç gelen şeyler komik rutinler,kültür şokları vs gibi...

    Sen bana İstanbulu sorsan,her sabah simit aldığım kör simitçiyi ve onun nezaketini bile anlatırım sana İstanbulu anlatırken.Bunları kitaplardan öğrenemezsin ama sana orada ki yaşam hakkında ya da benim yaşamım hakkında bir fikir verir.
    İşte benim burda bu başlığı başlatmamın amacı buydu...

    Sevgiler ve Teşekkürler

    12 yıl önce Ozel Mesaj Gondermek icin Uye olun #
  8. User has not uploaded an avatar


    bende istanbulluyum sana soyleyecegim tek sey buraninda istanbuldan bi farki yok:) ama gercekten kalbimden soyluyorum buraya gel derim belkide geldikten sonra sende beni gibi geri donmek istemeyeceksin buna eminim i love japannnnn:)))

    12 yıl önce Ozel Mesaj Gondermek icin Uye olun #
  9. User has not uploaded an avatar


    yani bir nebi istanbula benziyor büyük şehirlerin genel problemleri aynı olsa gerek tarafik yoğunluk zengini fakiri yarına dair umudu olan olmayan herkes bir arada yani
    tabi aramızda daha iyi bilen arkadaşlar var elbette ama genelde böyledir diye biliyorum tokyoalican daha iyi bilir tabiki benziyomu istanbula birşey öğrenmek istiyorum mesala her şehrin bir simgesi var istanbulun boğaz içi..k new yorkun özgürlük anıtı toyoyu simgelen bir şeyi varmı veya neyi ile ünlü diyelim

    12 yıl önce Ozel Mesaj Gondermek icin Uye olun #
  10. User has not uploaded an avatar


    Tokyo'nun simgesi Tokyo Tower.
    Ama yurtdisinda bilinmiyo.Japonya'nin kendi icinde tokyo nun
    simgesi ne diye sorarsan bi japona,hemen "Tokyo Kulesi" der.
    Ben pek sevmiyorum bu kuleyi.Tipik kompleksli Dogulu imaji veriyo bence.Full ozenti bi kule.
    Paris'in Eiffel Kulesinin kopyasi ama kirmizisi.Bence
    Eiffel'e benzetmektense daha Japonvari bisi olmaliydi.
    Japonlar bunu hep yapiyo.Odaiba'daki Kopya Ozgurluk heykeli,
    Nagoya'daki iTalya kasabasi,Tokyo Kulesi filan bence cok igrenc.Buram buram kompleks ve bati taklitciligi kokuyo.
    Minimalist Bati yanlisi olmama ragmen,bu kadar ucuz kopyalamayi Japonya'ya yakistiramiyorum.

    12 yıl önce Ozel Mesaj Gondermek icin Uye olun #
  11. User has not uploaded an avatar


    O kuleyi tv den gördüğümde bende aynı şeyi düşünmüştüm Caponbaligi...

    12 yıl önce Ozel Mesaj Gondermek icin Uye olun #
  12. User has not uploaded an avatar


    Sende mi kopya oldugunu anladin yani,neler hissetmistin peki???Ne dusundun o an??

    12 yıl önce Ozel Mesaj Gondermek icin Uye olun #
  13. Kopya olabilir.Daha once NHK ProjectXde izledim ama unuttum.

    Osaka'daki Tentsukaku'yu ilk kez yaparken Efell'den hepsi degil ama kopya yapmis.

    Tokyo kulesine 2 sene once yabanci arkadasimla ilk kez gittim.Ben pek begenmedim ama Tokyo'dan baska yerden gelenler icin ,cocuklar icin ve gece ise gece manzarasi guzel oldugu icin sevgililer icin populermis..

    Ben giderken pazar gunu oldugu icin cok kalabalikti.En yuksek kata giden asansore binmek icin sirada 40dakika beklemeliydik.Onun icin vazgectik.

    Efell kulesinde daha yuksek olsun diye 1958de yapilmistir.8metre daha yuksek olmus.
    Rengi konusunda ise havacilik kanunu nedeniyle kulenin en yuksek kesimi kirmizi olmaliymis.

    Tokyo kulesinin gercek adi Japonya elektromanyetik dalga kulesidir.
    Oradan televizyon ve radyo elektromanyetik dalgasini evimize ucuruyor.
    Japonya'da 2011den televizyon yayini hepsi degital olacak.
    Onun icin yeni elektromanyetik dalga kulesi Sumida semtinde yapilacakmis.

    12 yıl önce Ozel Mesaj Gondermek icin Uye olun #
  14. User has not uploaded an avatar


    orada türk kanlları çekiyormu uydu varmı yani...

    12 yıl önce Ozel Mesaj Gondermek icin Uye olun #
  15. User has not uploaded an avatar


    Vallahı Capon Balığı ben kopyalama işini bir tek Çinlilerle özdeşleştirdiğimden Japonların al yapıştırı bana çok traji komik ve gereksiz gelmişti.O parlak zekalar daha orjinal bir kule bulmazmıydı dedim kendi kendime..Zaten o kuleyi gören her arkadasım(Türk-yabancı farketmiyor)
    "Aa Eyfel Kulesinin aynısı!" diye tepki veriyorlar.

    Bilmiyorum,benim bildiğim ve olmasını umduğum Japonya hep o eski Japonyaydi,şu geleneklerine bağlı,orjinal,her şeyde orta yolu bulmuş ve otantik Japonya...

    Özenti şeylerden hep rahatsız olmuşumdur,neyin özentisi olduğu hiç farketmez.Ben ne Japonyaya ne de Japonlara bu tarz şeyleri yakıştıramıyorum,bu kadar köklü bir kültür birikimine sahip olduktan sonra hemde.Kapitalizim biz gibi,tüm dünya gibi onlarıda bozdu malesef.

    Haa,onlar kendilerine yakıştırıyolarsa bu durumu,benimde bu noktada diyecek bir şeyim olamaz.

    12 yıl önce Ozel Mesaj Gondermek icin Uye olun #

Bu konu için RSS beslemesi

Cevapla »

Mesaj göndermek için giriş yapmalısınız.